Bezoek me ook op

huid van steen

huid van steen

het werd niet licht in mij
geen zon brak door mijn stenen huid
geen geur
geen spikkels van geluid
zon kwam op maar niet in mij

zachtjes ben ik weggedreven
naar oneindig open zee
licht of donker - om het even
ik golfde met de golven mee

naar oorspronkelijkheid
naar bron
naar bleke maan door zolderraam
mama! riep ik roep mijn naam

van bron waar ik niet blijven kon
teruggekeerd naar hier en heden
ben ik als voorheen alleen
maar breekt  iets lichts door huid van steen.