Bezoek me ook op

het was toen zomer

 
Het was toen zomer
vandaar dat de hemel trilde
van zonlicht en mensengeluiden
 
Liever hadden wij, gevangen in een zeepbel
een luchtreis gemaakt
 
. .  toen wij uit de auto stapten waaide de wind
als zijden doeken om ons heen
Jouw haren golfden goud
 
Drenkelingvingers
vakkundig losgewrikt
 
de zware deur slaat dicht
Jij in het donker
ik in het witte licht
 
De hemel; veel te strak gespannen
Te hoog, te blauw
Ik wil niets -
ik wil nooit  meer weten
van zonlicht en mensengeluiden