Bezoek me ook op

wij gingen ver



wij gingen ver, wel tot over het spoor
naar waar de wijde, lege polders lagen
wij liepen onder hoge bomen door
 de sloten droegen rieten kragen

de lucht was blauw en uit een stuk
jij stelde meer dan honderd vragen
de hoge hemel trilde van geluk
werd jij moe..ik kon je makkelijk dragen


jij was nog klein, nog licht ,met zachte huid
en gouden sterren in je bruine ogen
nog met een helder klinkend stemgeluid.
fiere schouders , je rug nog niet gebogen

hier en nu! In dit bleke glazen zomerlicht
blijft voor geen mensenoog verborgen
hoe wreed het monster is geweest...

...wat het boze beest heeft aangericht.
had ik de kans ik zou het worgen
en was het dood, ik vierde feest.